BÜ’de Küçük Bir Tur: Onlar da Bir Gün Asker Olacak (mı?)


Der.: Ayşen Şansal

İmge Aksoy

Dönem boyunca BÜKAK’ta yürüttüğümüz militarizm, vicdani ret, zorunlu ve bedelli askerlik tartışmalarının ardından, zorunlu askerliğin esas muhatabı olan erkeklerin düşüncelerini merak ettik. Kampüste küçük bir tura çıkarak mezun olduktan sonra askerlik gerçeğiyle yüzleşecek olan Boğaziçi Üniversiteli erkek öğrencilere zorunlu askerliğin onlar için ne ifade ettiğini, bedelli askerliğe ve vicdani redde nasıl baktıklarını sorduk.

BÜKAK: Zorunlu askerlik konusunda ne düşünüyorsunuz?

Burak, Bilgisayar Mühendisliği, 21 yaşında

Askerlik yapmamak için elimden geleni yapacağım.

Ahmet, Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler, 20 yaşında

Olması gerekiyor bence. Bu ülkede güvenliği sağlayabilmek için zorunlu askerliğe ihtiyaç var.

Seyda Can, Psikoloji, 22 yaşında

Zorunlu askerliğin çok sorunlu bir tanımlama olduğunu düşünüyorum. Anayasada vatandaşlar vatan hizmetini yerine getirmekle yükümlü tutuluyorlar. Bu vatan hizmetinin şekli belirtilmiyor. Anayasada yine vicdan özgürlüğü tanınıyor bireylere ama askerlik kanununda vatani görevin askerlik olduğu belirtiliyor. Yani bu açıdan anayasal düzende zorunlu askerlik tanımında bir sorun var.

 

 

Saygın, Turizm İşletmeciliği, 22 yaşında

Karşıyım çünkü 20 yaşında yapacak binlerce şey varken bir buçuk yıl boyunca sadece tek bir şey yapmak bana boş geliyor. Ayrıca 20 yaşındayken ölme ihtimalimin olması beni pek mutlu etmiyor.

Eray, Elektrik Elektronik Mühendisliği, 19 yaşında

Askere gitmek benim için vatani görevimi yapmak demek. Askerliğin zorunlu olmasını savunuyorum. Türkiye bir sürü potansiyel düşmanla çevrili. Bunlara karşı her an hazır olabilmek için profesyonel değil, acemi, sayıca fazla, kontrolü ele geçirebilecek askerlerin olması gerekiyor. Sayı ne kadar çoksa kontrol o kadar fazladır. Yani askerlik zorunlu olmalı.

Ertan, Matematik, 23 yaşında

Çok saçma bir şey. Kendime baktığımda çok farklı şeylerde faydalı olabileceğimi görüyorum.

Samet, Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler, 24 yaşında

Zorunlu askerlik, dünyada birinci diye nitelendirdiğimiz ülkelerin hemen hemen hiçbirinde yok. Uzak Doğu’da birkaç ülkede, Türkiye’de ve genellikle Afrika ülkelerinde var. Buradan çıkarılabilecek sonuç: Belli bir demokratikleşme sürecinin ve sivil hakların gelişmesinin ardından zorunlu askerlik kalkıyor.

Burag, Uluslararası Ticaret, 22 yaşında

Zorunlu askerlik düşüncesini sevmiyorum. Ben Türkiye Ermenisiyim. Bu yüzden özellikle Türkiye ordusunda zorunlu askerlik yapacak olmak benim için daha büyük bir sorun. Bizim hiçbir devlet kurumunda çalışmamız mümkün değil. Çünkü güvenilmezim. Mesela ben subay da olamam o yüzden. Elime silah verseler maazallah… Ama askerlik yapmak zorundayım. Hani subay olsam vatanı milleti satarım. Askerlik yapınca vatanı milleti satmayacağım düşüncesi oluşuyor herhalde. Benim anlamadığım ve sinirimi bozan bir şey de sırf bu topraklarda doğduğu için bir insanın çok değerli olabilecek, yüzlerce kitap okuyabileceği, film izleyebileceği, insanlarla tanışabileceği, hayatını değiştirebileceği altı ayını resmen gasp ediyorlar. Yani benim için zorunlu askerlik eline silah almaktan ziyade altı ay hapsolmayı çağrıştırıyor ki olan şey de aslında bundan farklı değil.

Halef, Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler, 23 yaşında

Benim öncelikli hedefim yüksek lisans yapmak.Kabulalamazsam askere gideceğim. Ama ben zorunlu askerliğe teorik olarak karşıyım. Bana kalırsa bir ülkenin ihtiyacı olan profesyonel ordudur. Bunun sebebi de ulus-devletlerin sınırlarının olmasıdır. Tabii gönül ister ki o sınırlar olmasın, askerliğe de gerek olmasın. Ama madem sınırlar var, madem askerlik kaçınılmaz bir gerçek, o zaman profesyonel olması lazım. İnsanlar 22-23 yaşındayken askerliğe zorlanmamalı.

Endüstri Mühendisliği, 21 yaşında

Askerlik benim için farklı kültürlerden, farklı şehirlerden insanların bir millet olma duygusunu hissettikleri; belirli ortak değerlerden geçtiği bir etkinlik gibi. Yani sonuçta herkes operasyona gitmiyor. Birçok kişi askerliğini batıda yapıyor. Askerliğin milli duyguları ve birlik duygusunu pekiştiren bir şey olduğunu düşünüyorum. Askerliği doğudaki adamla batıdaki adamın aynı koğuşta kalıp fikir alışverişinde, kültür alışverişinde bulunabilecekleri bir yer olarak görüyorum.

Bedelli askerlik konusunda ne düşünüyorsunuz?

Öğrenci

Çok doğru bir hamle. Destekliyorum ama daha makul bir fiyata çekilebilir. Veyahut fakirlere ve zenginlere farklı seçenekler sunulabilir.

Baran, Moleküler Biyoloji ve Genetik, 20 yaşında

Haksız bir şey. Ama açıkçası kullanmaktan kendimi alıkoyamıyorum.

Mehmet Ali, Makine Mühendisliği, 24 yaşında

Önümüzdeki senelerdeeğeraskerlikte geçireceğim zamanda o parayı biriktirebileceksem tabii ki düşünürüm.Eğerbu hiçbir zaman olmazsa gitmekten kaçmam.

 

İbrahim, Kimya Öğretmenliği, 21 yaşında

Bedelli askerliği maddi durumu olan ve gitmek istemeyenlerin önünün açılması olarak görüyorum. Sadece parası olan insanlar yararlanabiliyor. Hani askerliğe karşı olsam ama param olmasa bunu yapmak zorundayım.

Burag, Uluslararası Ticaret, 22 yaşında

Paraolmasın da başka bir konsept olsun. Bir insan, hayatının on sekiz ayını orada harcıyorsa ve başkası bunu sadece ve sadece zengin olduğu için bir ay yapıyorsa ortada bir terslik var demektir.

Halef, Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler, 23 yaşında

Şaklabanlık o da. Paran varsa kaytarabiliyorsun. Bu çok acımasızca bir şey. Yani gönül isterdi ki param olsun ben de bedelli yapayım. Amaç kaytarmak değil mi? Ama elimden bir şey gelmiyor. Parası olan yapmasın, ne güzel! Bedelli askerlik karşıtıyım, çünkü o da bir çeşit zorunlu askerliğe getiriyor olayı.

Bilgisayar Mühendisliği, 20 yaşında

Bir kere neyin bedeli? Sanki borcumuz var doğuştan gelen. O yüzden bedelli askerlik mantıksal olarak saçma bence.

Endüstri Mühendisliği, 21 yaşında

Bedelli askerlik konusunda bir eşitsizlik olduğunu düşünüyorum çünkü parası olan insanla parası olmayan insan eşit haklara sahip değil ve orada seçim hakkı sadece parası olana veriliyor. Bedelli askerlikle ilgili şöyle bir şey duymuştumeğerparan yoksa sosyal hizmet yaparak da karşılayabilirsin diye. O da yine aynı şekilde bir insanın parası yok diye kendi işleri dışında senin işlerini de yapması manasına geliyor aslında. Buna da eşit olarak bakmıyorum. Sonuç olarak hiç bedelli askerlik olmamalı ya da herkesin isteğine bağlı olmalı. Yani reddediyorsa parayla değil de vicdani reddini ilan ederek bu işi yapmalı.

 

 

 

Vicdani ret konusunda ne düşünüyorsunuz?

Burak, Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler, 20 yaşında

İnsanları zorla silah altına almak bana çok barbarca ve Ortaçağ’dan kalma bir düşünceymiş gibi geliyor. Bu yüzden vicdani reddi destekliyorum.

Berkan, İşletme, 21 yaşında

Bedelli askerlik söz konusu olduğu zaman vicdani reddin gereksiz olduğunu düşünüyorum. Benim görüşüme ters yani. Yapmak istemiyorsa bir bedel ödemesi gerektiğini düşünüyorum.

Seyda Can, Psikoloji, 22 yaşında

Öncelikle, vicdani ret bir insan hakkı olarak çok önemli, çok değerli. Ben de vicdani retçiyim. Ama total retçi değilim. Bu ülkede sivil hizmet konusunda bir düzenleme olacaksa cezalandırıcı nitelikte olmadığı sürece, askerlik gibi angarya olmadığı sürece yapmakta hiçbir beis görmem. Ama ben bunu neden elime silah alarak yapmak zorunda kalayım? Bu çerçeveden baktığımda vatan hizmetinin sadece zorunlu askerliğe sıkıştırılmış olması yine bu insan hakkının çiğnendiğini gösteriyor.

Baran, Moleküler Biyoloji ve Genetik, 20 yaşında

Cesaret edebilir miyim, bilmiyorum.

İbrahim, Kimya Öğretmenliği, 21 yaşında

Vicdani retçi olmayı düşünmedim. Çünkü bu süreçte devletin o insanlar üzerinde kurduğu baskı benim kaldırabileceğim şeyler mi, bilmiyorum.

Oğuz, İktisat, 20 yaşında

Vicdani retçi olmak istemem. Çünkü başımı belaya sokmak istemem.

Oğuzcan, Matematik, 20 yaşında

Ben düşünmem. Yani hayatımda bir kez bu şans elime geçecek, dört bin erkekle aynı yerde olacaksın. Şakalar falan bu tip şeyler…

 

Saygın, Turizm İşletmeciliği, 22 yaşında

Benim tarzım değil; illegal yöntemler bana göre değil. Başka bir ülkeye gidip bu işten sıyrılmak daha iyi. Çünkü vicdani ret ilan edince toplum baskısı senin başına belalar açabiliyor. “Bunlar askerliğini yapmamış adamlar. Ne olur ne olmaz…” gibi.

Burag, Uluslararası Ticaret, 22 yaşında

Vicdani retçi olmazdım muhtemelen. Açık konuşayım, elime silah alıp birini öldürmek düşüncesi benim tüylerimi o kadar diken diken etmiyor. Tanımadığım birini öldürmek çirkin geliyor. Ama beni orada avutan şey şu ki: Her asker insan öldürmüyor.

Endüstri Mühendisliği, 21 yaşında

Vicdani reddi destekliyorum çünkü sonuçta bir insanın altı ay ve sekiz ay arasındaki bir vaktini emrivaki yaparak ondan alıyorlar. Ama ben olsam vicdani reddimi açıklayamazdım, yani altı ay giderdim.

Öğrenci, 22 yaşında

Barışa gidebilecek en önemli aşamalardan biri bence. Bir insan eline silah almayı reddediyorsa kimsenin ona kurşun sıktırmaya hakkı yok.